Z biegiem czasu chrząstka staje się cieńsza, pęka i traci elastyczność. Jest to proces naturalny, ale jego tempo jest różne u poszczególnych osób.
Choroba zwyrodnieniowa stawów: Przewlekła choroba stawów charakteryzująca się postępującą utratą chrząstki, zapaleniem błony maziowej, stwardnieniem kości podchrzęstnej i czasami osteofitami (ostrogami kostnymi). Choroba zwyrodnieniowa stawów kolanowych (gonartroza) często występuje po 50. roku życia, ale może również wystąpić wcześniej.
Wcześniej.
Urazy pourazowe: Skręcenia, złamania, zerwania łąkotki i więzadeł mogą doprowadzić do ostrego uszkodzenia chrząstki.
Chondropatie: Zbiorcze określenie chorób chrząstki o różnych przyczynach (mechanicznych, zapalnych, metabolicznych).
Każda z tych sytuacji wymaga specjalistycznej oceny lekarskiej. Żadnej z nich nie można zdiagnozować ani leczyć wyłącznie poprzez spożywanie napojów.
Możliwe przyczyny:
Przyczyny zwyrodnienia chrząstki stawowej w kolanie są zróżnicowane i często ze sobą powiązane. Ich identyfikacja jest zadaniem diagnostyki medycznej. Poniżej wymieniono najważniejsze kategorie, wyłącznie w celach informacyjnych.
Czynniki mechaniczne:
Nieprawidłowy rozkład obciążeń w stawie może przyspieszyć zużycie. Należą do nich:
Nieprawidłowe ustawienie kończyn dolnych (kolan szpotawych lub koślawych).
Niestabilność stawu spowodowana wcześniejszym urazem więzadła.
Deformacje plateau kości piszczelowej lub kłykci kości udowej.
Powtarzające się obciążenia związane z niektórymi czynnościami zawodowymi lub sportowymi (podnoszenie ciężarów, sporty wymagające ruchów skrętnych itp.).
Nadwaga, która znacznie zwiększa siły działające na kolano przy każdym kroku.
2.
Reszta na następnej stronie
