We Włoszech choroby tarczycy stanowią poważny problem zdrowotny, dotykając około 6 milionów osób, z większą częstością występowania u kobiet niż u mężczyzn. Diagnostyka chorób tarczycy opiera się na badaniach krwi, które określają poziom TSH i hormonów tarczycy, z wykorzystaniem ultrasonografii i biopsji aspiracyjnej cienkoigłowej w celu uwidocznienia guzków.
Do najczęstszych chorób tarczycy należą: niedoczynność tarczycy , charakteryzująca się niedostateczną produkcją hormonów tarczycy; nadczynność tarczycy , spowodowana nadmierną produkcją hormonów, zwykle związaną z chorobą Gravesa-Basedowa, oraz guzki tarczycy.tarczycy , zmiany strukturalne, które mogą być łagodne lub, w rzadkich przypadkach, złośliwe; i wreszcie guzy tarczycy, których częstość występowania wzrasta.
We Włoszech niedoczynność tarczycy dotyka około 5% populacji, co stanowi odsetek porównywalny z cukrzycą , podczas gdy wole dotyka miliony ludzi i pozostaje powszechnym schorzeniem, szczególnie na obszarach z historycznym niedoborem jodu. Co więcej, jeden na około 1100 noworodków rodzi się z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, która wymaga wczesnej diagnozy w ramach programów badań przesiewowych noworodków.
Zapobieganiu
Reszta na następnej stronie
