Jadł 2 łyżki oleju kokosowego dwa razy dziennie przez 60 dni i oto, co stało się z jego mózgiem!

Odkrycie oleju kokosowego
: Jeden z odkrytych przez nią leków, Ketasyn (AC-1202), okazał się zdolny do zatrzymania postępu choroby Alzheimera u połowy badanych pacjentów w ciągu 90 dni od podania pierwszej dawki. Po dalszych badaniach nad tym lekiem dr Newport odkryła, że ​​substancją czynną był po prostu olej MCT (trójglicerydy o średniej długości łańcucha). Przypadkowo substancja ta występuje naturalnie w oleju kokosowym.

Przez cały ten czas mogła po prostu kupić cudowne lekarstwo, na które czekała, w lokalnym sklepie ze zdrową żywnością.

Dlatego dr Newport zaczęła podawać mężowi dwie łyżki oleju kokosowego dziennie, dodawanego do jego jedzenia.

Niezwykłe rezultaty:

W ciągu dwóch miesięcy był znacznie bardziej czujny, pogodny i rozmowny. Jego drżenie również wyraźnie się zmniejszyło. Po roku leczenia Steve mógł rozpoznawać dalekich krewnych, prowadzić rozmowę, a nawet znów cieszyć się długimi spacerami i bieganiem po okolicy. Najbardziej zaskakujące było to, że Steve odzyskał zdolność czytania, co jest niemal niespotykane u pacjentów z chorobą Alzheimera. Chociaż nie powrócił jeszcze do dawnej formy, dr Newport jest przekonana, że ​​jej mąż nadal może wyzdrowieć.

Dodaje: „Na razie jesteśmy bardzo zadowoleni z jego obecnego stanu i jeśli olej kokosowy zatrzyma lub spowolni postęp choroby, każda kropla będzie warta jego przyjęcia”.

Jak olej kokosowy leczy chorobę Alzheimera:

Mózg to niezwykle energochłonny narząd, który zużywa do 60% glukozy przyswajanej przez organizm. Jednak chory mózg nie jest w stanie uzyskać całej potrzebnej mu glukozy, ponieważ ulega hipometabolizmowi. Prowadzi to do osłabienia funkcji poznawczych, a ostatecznie do ich pogorszenia.

Ketony, produkty uboczne spalania tłuszczu w organizmie, stanowią skuteczne alternatywne źródło energii dla mózgu. Mogą nawet pomóc w naprawie i odnowie neuronów oraz funkcji nerwowych w mózgu, nawet po wystąpieniu uszkodzeń. „W chorobie Alzheimera neurony w niektórych częściach mózgu nie mogą wchłaniać glukozy z powodu insulinooporności, co powoduje ich powolne obumieranie… gdyby te komórki miały dostęp do ciał ketonowych, mogłyby przetrwać i zachować swoje funkcje” – wyjaśnia dr Newport.